De grote boom

De grote boom hoorde de mensen in huis praten. Het raam stond open.
“Wat een heerlijke vakantie hebben we gehad, hé”, zei de man tegen zijn vrouw.
´Ja”, zei de vrouw, “Zo’n safaritocht in Kenia zullen we niet snel vergeten. Wat een gebied, wat een natuur!”
“Nou, die bomen, zo ongelofelijk hoog en dik.”
 
De boom buiten glimlachte. Zijn takken reikten een klein beetje meer naar de zon.
 
“Wat maken die olifanten grote hopen, als je daar in gaat staan sta je tot je enkels in de str… en dan al die geluiden ’s nachts. Schitterend. Er zijn ’s nachts volgens mij net zoveel dieren actief als overdag, ” zei de vrouw. “Het was net als verleden jaar in het Amazonegebied.”
“Ja, zei de man: “ook die natuur staat nog op mijn netvliezen. Als ik nog denk aan die grote, harige spinnen…
“ja, een beetje eng, maar wel heel mooi. De natuur is mooi, jammer dat je er zo ver voor moet reizen. En nu halen ze ook nog grote stukken regenwoud weg. Mensen beseffen niet waar ze mee bezig zijn.”
 
De glimlach van de boom buiten werd breder. Deze mensen hielden van de natuur, van bomen, van hem!”
 
“Zeg: zei de vrouw:”wat is het donker in de kamer hé?
“Ja, komt door die boom hiervoor, die is veel te groot, haalt al ons licht weg. Ik zal zo even de gemeente schrijven en vragen of ze hem weg komen halen. We hebben twee bomen in de straat en dan precies één bij ons voor het raam.”
Vraag dan ook gelijk of ze wat aan die ganzen willen doen. Er komen er steeds meer in de singel. Kan er ’s nachts niet van slapen, dat gegak steeds!.”
“Ja, en moet je soms die kikkers horen, word je toch gek van.”
“Nou, als jij dan die brief schrijft zal ik stofzuigen, gelijk ook even bij het raam, want ik zag een spin en als je dan naar de brievenbus gaat pas dan op dat je niet in de hondenpoep staat.”
 
De boom hoorde het verdrietig aan, liet zijn takken zakken en één voor één liet hij zijn blaadjes vallen.

---