Populaire populieren
DE POPULAIRE POPULIEREN
Wist U dat de populier ook tot de wilgenfamilie hoort? Laten we eens naar de overeenkomsten kijken. Men vindt dezelfde insecten op beide bomen. De wilgenhoutrups eet het hout van de wilgen, maar ook van de populier. De populier heeft net als de wilg katjes en er zijn mannetjes- en vrouwtjes bomen. Dat is toch heel romantisch. Het voortplanten gebeurt echter door de wind. Die blaast het stuifmeel van de mannetjes naar de vrouwelijke katjes. Hier zie je weer de dominantie van de man door de eeuwen heen, want waarom heten de katjes op een vrouwelijke boom geen poesjes dacht ik zo.
Er zijn vele soorten populieren zoals de grauwe abelen met hun witgrijze bast die je bijvoorbeeld aan de Baljuwlaan kunt zien. Maar de meeste mensen denken bij populieren toch aan die enorme grote slanke bomen die als wachters in het landschap staan. Het lijken wel cipressen. Dit zijn Italiaanse populieren en je zou denken dat die extra romantisch zijn. Maar nee hoor, daar is iets vreemds mee. Er zijn alleen mannetjes bomen! Je kunt ze alleen vermeerderen door ze te stekken. Maar dan heb je ook wat. Ze groeien in een ijltempo tot echte reuzen.
Als er vroeger in een boerengezin een dochter werd geboren en de boer had nog ergens een drassig of braakliggend stukje grond, dan plantte hij daar één of meerdere populieren. Tegen de tijd dat de dochter huwelijksrijp was waren de populieren zo groot dat het hout als huwelijksschat diende.
Op de stafkaarten van het Britse leger worden maar twee soorten bomen onderscheiden. Bomen en populieren, en dan wordt de lange slanke Italiaanse bedoeld. Deze bomen worden veel als windkeringen gebruikt langs rivieren en om boomgaarden en begraafplaatsen. Dan worden ze soms boven plat afgesnoeid en dat laten ze gewillig toe. Maar ze hebben wat incasseringsvermogen betreft wel hun grenzen.
In de Molenwijk staan bijvoorbeeld drie mooie Italiaanse populieren. Nu wil de gemeente deze wijk ophogen en dat pikken deze bomen niet. Geen zand of aarde tegen hun stammen! Grote kans dat ze het dan voor gezien houden en afsterven. Dat is heel jammer.
Deze bomen worden met gemak 100 jaar of ouder. In Engeland was een exemplaar uit 1758 in 1984 nog in leven! Dit is weliswaar een uitzondering, maar toch….De bomen in de Molenwijk zijn dus nog maar pubers en zouden graag nog een beetje gezellig oud willen worden. Ach ja, en er liggen kabels onder of naast en nu krijgen die pubers bij voorbaat al de schuld dat ze die met hun wortels kunnen afknellen. Maar men kan voor die kabels toch gewoon een bypass maken langs die bomen heen. Het is toch hun schuld niet dat ze er op of dicht langs geplant zijn! Bewoners maakt U sterk voor deze bomenkinderen en onderneem actie. Vraag de gemeente of ze Uw wijk ophogen en om de bomen heen het gewoon wat lager laten. Een soort leefkuil, met bankjes. Wees niet bang dat ze met regen zullen verdrinken, het zijn dorstige knapen. En als in de lente de knoppen uitlopen zullen ze U belonen met een heerlijke geur.
Volgens volksgebruik kunnen ze vertellen wat voor winter we krijgen. Als populieren in het najaar eerst het blad in de top verliezen dan wordt het een milde winter, vallen eerst de onderste bladeren eraf wordt het een strenge winter. Mooi toch, een eigen weerman voor de deur!
Vorige: Groen en rust
